瓶中信

Tulisan: fL
Terjemahan: Nur Suraya

……
Sampailah masa berguruh, nampaknya semua budak citi takut pada suara gemuruh, kilat membocorkan langit melalui membran telinga yang ditutupi tangan, suara agung mengalir keluar dari retak, kanak-kanak jauhkan diri bersembunyi di penjuru rumah.
Guruh-gemuruh amat menakutkan,
ku teringat ibuku dari kampung kata sedemikian, jangan cuba elakkan guruh dibawah pokok.

Pondok telefon yang biru, adalah dibawah sepohon Pokok Zaitun daun agung.

主題：極度簡寫──談微型小說與詩
日期：2月4日
時間﹕下午2點至4點。
地點﹕PJ拉曼大學PC203课室
主持人：張依蘋
主講人：黎紫書、方路
“當黎紫書的簡寫遇見電話亭的方路﹐您來﹐這個下午就有人﹐我們一起煲一通兩小時的電話粥﹗”
*現場且有詩人朗讀“有人”。

[ 點閱次數：405 ]

寫下你的回應 » | RSS2 | Atom

- For eL and HH

当你吻入我肩膀底幽谷﹐
我双唇分離﹐却没有言语﹐
我双眼緊閉﹐却不曾更清醒﹔
我停止呼吸﹐却前所未有地活著。

今天﹐
地球脸上某个地方﹐
巨石正在陨落﹐船讯消亡。
饥饿的火在呼啸
穿越水泥建筑群的破口。
中毒的牲口擦破平原﹐
天色暗沉﹐被贪婪所塞堵。

但今晚﹐
巴生谷一间渴睡公寓裡﹐
一个短暂的瞬间﹐
每一间房里每一座鐘每一只錶
停摆。
我闻到远方的茉莉与夜来香。
我舌尖有一丝蜜糖与杏仁
以及早已失去的那些希望
的餘味。
在那短暂﹑半透明的瞬间﹐
我过往死去而起皱的皮肤
成堆褪落脚下。

这一次﹐
时间之箭偏离我﹐
众天使的气息紧抱著我﹐
当你吻我
在我肩膀底幽谷。
(Translated from "When you planted a kiss in the valley of my shoulder")

[ 點閱次數：949 ]

7 則回應 » | RSS2 | Atom

Walaubagaimanapun, Bunga Mawar
/Wolfgang Kubin
Terjemahan:Nur Suraya

──Jawab Bei Dao dan Zhang Yiping

Aku tak berdosa demi bunga mawar, bukan ku!
Walau di depan rumah sekuntum bunga kuning berkembang,
sepasu bunga mawar yang tak sengaja bawa rumah.
Itu buah tangan tanpa minta dari Dortmund asing.

Aku tak berdosa demi bunga mawar, sebab ku tak mengaji mawar,
tiada di Hong Kong, tiada di Kuala Lumpur,
tiada di Bonn dan langsung tiada di Wien.
Ia cuma berada dalam sesuatu jambangan tiada di sesegaris puisi.

Ku tahu, ada orang menghukum bunga mawar masa,
ku tahu, ada orang mempersembahkan duapuluh enam tahun dengan duapuluh enam kuntum bunga mawar, katakan:
Yang hijiau begitu sakit, hijau di depan rumahmu, hijau bunga mawar,
hijau ketika pendaratan atas Sarawak, hijautu, yang sekian hilang tu...

Dan aku? Bolehkah ku tak hilang? ── Mu pasti kan hilang!
Demimu adalah puteh, mu adalah melankoli, mu banyak berumur.
Begitulah mu jadi poet dalam kehilangan sendiri,
kehilangan sikit demi sikit yang tak sanggup lari......

Itukah paling akhir? Tiada yang lain lagi?
Ada seorang lagi mengingati setiap bulan enam, katakan:
Demi itu bunga jadi merah. Bunga mana?
Aku tak nampak bunga berkembang depan rumah tingginya.

Aku tak terjemahkan mawar kepada masa,
aku tak juga terjemahkan waktu koyak kapada mawar layu.
Itu pasal orang lain.
Ku cuma hidu ranggi bunga, tak kejar di ekor minit saat.

Jikalau rasa terlampau banyak, jadi terlampau sikit rasa.
Yang terlampau banyak adalah sekian hilang, akan hilang......
Umpama suatu perkataan, umpama suatu suara, umpama keadaan, keadaan kita.
Macam mana itupun? Begitulah orang kata. Itu bukan ku.

Duapuluh enam kuntum bunga mawar adalah sebilah lalang pisau,
lebih daripada sekuntum bunga mawar masa.
Ku cederakan diri, ku sendiri tahu:
Dalam perjalanan ke lapangan kapalterbang, ranggi bunga mawar terjatuh sepanjang jalan tinggalkan kesan......

Dari station ke station tunggalkan satu demi satu ranggi merah, malukan hijau seluruh hutan,
umpama sebuah muka, yang hilang di atas eskalator,
menengok ke bawah, sebuah muka lagi yang hilang ke dalam penurunan,
begitulah mengembara dan mengkhuatiri, jadi bunga terakhir jatuh jua.

7-11-2009 KL

[ 點閱次數：1002 ]

寫下你的回應 » | RSS2 | Atom

之一﹐如果你將我遺忘/聶魯達
- for my and yw……

你的名不要再叫雅各﹐要叫以思列。30102009

有件事
我要你認識

你知道的﹕
假如我望向那透明的月﹐在紅樹梢
我窗外緩慢的秋
若我觸
及那火
不可觸及的灰燼
或是木頭皺折的身體
每一件事都抱我向你
像是每一件有的事
芳香﹐光﹐金屬
向著你等候我的眾島
似小舟

Well﹐現在
若一點一滴你不再愛我
我會不再愛你一點一滴

若忽然
你忘記我
別找我
因為我已經忘記你

如果你長長久久地思念
那通過我一生的
旗幟隨風飄揚
而你決定
留我在心之岸那裡
有我的根
別忘了
那一天
在那時刻
我將上舉雙臂
而我的根將啟航
尋索另一片地

但是
若每一天
每分鐘
你感到你以不可觸及的甜
屬於我
若每一天一支花
攀上你的脣尋找我
噢我愛的﹐我的兄弟
我里面火的一切循環
我裡面一無熄滅或遺忘
我的愛尋覓你的愛﹐被愛的
在你一生之久的雙臂裡
不曾離開

[ 點閱次數：968 ]

1 則回應 » | RSS2 | Atom

By: eL
Trans. by: Tiong

I, Twisted Way
How the road twisted, and leave us as dependant
of slightly healed traveler. Our home is unlighted
in a deep place, falling leaves shall struggle
easily, our homesick chorus.

II, Falling Rain
And the rain falling, and makes my home further away.
The yam leaf as big as loneliness, cover some only
the form to be traced. And our tracks are steady,
our homesick not.

III, And it's foggy...
As the fog comes, the reason of the
return made short and unclear.
The traveler dives and moves in himself, he returns through the custom
in silence. Just the wind and dust are still ours, not to the homesick.

IV, Return
Return, is that a better way of diaspora?
We do not see our back proudly, who learned poetry,
The homesick has no
obligation in our brightness.

V, Late departure
Departed, we arrived at a departure after years. It is time,
we're hurt and tortured by the landscape
and time,we truly know the homesick accept us always,
at the homely dining round table.

VI, Deep into the night...
It is late, night. The rain still quest upon in its familiar voice:
Are your strange feeling and the humid surrounding
relevant? And so
could you tell the form of homesick easily?

(6/2/2009
Sibu, a night surrounded by water...)

[ 點閱次數：2652 ]

1 則回應 » | RSS2 | Atom

By Yang JR
Trans. by:Tiong

Remember decades of torchway,
thinking of 5 thousand years totem,
so many bricks they have gathered.
But is it only for a castle?

To fight,
and to be quiet.
For a castle?

No discussion, no description,
No doubt no imagination,
Nothing transparent, nothing understood,
unquestionable, a castle!
Did you say, it will continue, to protect us?
And also, our pictures in words,
until the everlasting?

Did they only try to build a castle
to be kneeled and bowed down
in the rite of the future?

But we are not used anymore to salute.
We don’t even anymore touch mouse.
Our children write in the sky, with their lightful finger tips!
The familiar Chinese, English, formula of mathematics!
And the unfamiliar and cold foreign planetish!
The children nomore depending on
the huge and static castle.
They from the beginning fight with the skyless monster
passing every customs in their virtual world!

Is really everything for a castle only?
All the anonymous donors of brick and tile
live or dead
Stand up all and quest!

[ 點閱次數：2812 ]

3 則回應 » | RSS2 | Atom

By Yang JR
Trans.by:Tiong

Arrest the wind please
for it passed by mountain
and had the scenes released
the restless breaking sound

Arrest the footprints please
for them being uneven
zigzagging left or right
without a certain line

Arrest the children please
for they exposed their voice
amidst childish games online
endlessly blame our land

Arrest the parents please
for they cried louder than the arrested children

Arrest the people please
for them being unable
to be let for a restful walk
to have wasted hundreds bullet
for they have threaten the rest in the station

Arrest the politic gamers please
for they used the people to exchange a sky
for they confused you
wondering how if our sky changed
arrest too whom delivered papers please
for they woke up too early
to assist politic gamers to spread rumours

Arrest the nationstate who endly skipped class
for it suffered from colour blind
for it pronounced poorly
for it failed to break even
for the restland of god, of the withering yellow one and of the three beauties

And for whom shall you be restless over the long night?

[ 點閱次數：2934 ]

1 則回應 » | RSS2 | Atom

一個外勞在我面前慢鏡頭倒下之時﹐我手中握著一張尚未結賬的DVD。
我看到一個身份未明﹐像是盧梭筆下胖胖的男人蹲下﹐在包裹黑衣癱軟如棉絮的修長身軀又搓又揉﹐而那具線條優雅延伸如莫迪里安尼畫中無言憂鬱的形體仿彿已在瞬間棄置自己﹐連尾指也一動不動。最後一絲餘留生機的破綻也沒有。
我問售貨員﹐有人叫救護車了嗎﹖It seems he's dying....
我再問﹐他是誰﹖不知道。一個外勞。
一個沒有名字的外勞。
死亡好像正在進行﹐一個在異鄉謀生的外勞的突然死亡。
售貨員說已經叫了ambulance.
我結賬走開。買了蒜頭﹑生薑﹐經過幾分鐘前人潮圍成圓圈的地方﹐只剩一雙卡其色塑膠鞋﹐內向倒八字擱著。
我吸一口氣﹐跟自己說﹐那人被救走了。

[ 點閱次數：2321 ]

2 則回應 » | RSS2 | Atom